رئيس محترم مجلس! تعطيلات نوروزي ايامي است كه همه از آمدن آن خوشحال مي شوند چون فرصتي است كه مي توان فارغ از دغدغه هاي كاري در كنار خانواده به ديد و بازديد و مسافرتهاي سياحتي و زيارتي پرداخته خستگي و تنش هاي سالانه را به در نمود تا سال جديد را با روحيه و نشاط بيشتر آغاز نمايند. اما پرستاران مراقبان سلامت، نه تنها به تعطيلات نرفتند كه هيچ؛ بلكه كليه خانواده آنان نيز به پاي آنان سوختند؛ يا بدون عضو پرستار به مسافرت رفته و دغدغه خانواده را هميشه در ذهن داشته و يا از مسافرت صرف نظر و مجبور شدند در منزل بمانند چرا؟! چون ماهيت شغلي ايجاب مي نمود كه بمانند و در تعطيلات از بيماران مراقبت نمايد و بي خوابي را تحمل نموده و شب را با ناله بيماران به صبح رسانند. نمايندگان محترم مجلس! آيا مي دانيد! بابت 15 شب و يا 10 عصر و شب در يك ماه و كليه تعطيلات اعم از جمعه، اعياد و عزاداريها حدود 5 هزار تومان نوبت كاري در يك ماه به پرستار تعلق مي گيرد! آيا مي بايست تفاوت در پرداخت پرستاران بابت شيفيت هاي غير متعارف با سايرين كه نه جمعه اي، نه عصري و نه شبي و نه عيدي و نه تعطيلاتي را به سركار مي آيند فقط 5 هزار تومان در ماه باشد؟! آري ماهيت اين شغل طوري است كه پرستار مرتباً با بيماران مزمن، نالان، دردمند و در حال احتضار مواجه مي باشند و يا گريه و زاري همراهان بيمار فوت شده را تحمل نموده و آنان را دلداري دهد و پرستار در خط اول مي بايست جوابگوي كمبودهاي بيمارستاني و ضعف ساير گروهها بوده، كمبود دارو، تجهيزات، لباس و ملحفه گرفته تا نبود پزشك و ساير امور مثل دير آمدن جواب آزمايشات … باشد، و با فقط 30% حداقل استانداردهاي نيروهاي انساني مي بايست جوابگوي انتظارات مردم باشد، يا مرتباً مورد توهين و هتك حرمت و حتي كتك كاري همراهان قرار گيرد؟! و علاوه بر آن بصورت مداوم با بيماران ايدز، هپاتيت، سل و … با كمترين امكان در تماس باشد به طوري كه هر لحظه امكان خطر ابتلا او را تهديد مي نمايد. و احساس مسئوليت سنگين حفظ جان بيمار و خطر ايست قلبي و تنفسي در بخش‌هاي ويژه مرتباً جان پرستار را مي كاود و در حوادث مثل جنگ، زلزله و … در حالي كه همه فرار مي كنند پرستار مي بايست به استقبال آن برود بسياري از مشكلات فراوان ديگر كه در اين مقوله نمي گنجد، باعث شدكه اين حرفه منحصر به خود و شاخص شود و قطعاً هيچ شغلي همه اين مشكلات را يك‌جا ندارد، اين معيارها و حساسيت اين حرفه و تاثير مستقيم آن بر سلامت جامعه و جان بيماران باعث شده كه در تمام دنيا به اين حرفه بصورت ويژه پرداخته شود ولي در كشور ما، بصورت ويژه و خاص به اين حرفه پرداخته نشده است؟!! و اين باعث شده است كه اين حرفه در شرايط بحراني قرا رگيرد!! رئيس محترم مجلس! اگر بصورت ويژه و از طريق پژوهش و تحقيق ميزان مرگ و مير و خسارت ناشي به مردم بررسي شود عمق فاجعه مشخص خواهد شد؟! و شرايط بسيار بحراني در اين شغل حكايت از ظلمي بوده است كه طي 30 سال گذشته بر اين حرفه رفته است و در نهايت نتيجه عملكرد بسيار ضعيف سياستگزاران عرصه بهداشت و درمان (سازمان مديريت و برنامه ريزي – وزارت بهداشت و درمان، كميسيون بهداشت و درمان مجلس ) باعث شده : 1- نيروي انساني پرستاري به 30% حداقل استانداردها برسد و در نتيجه مردم نيز از همين ميزان از خدمات پرستاري بهره مند مي شوند؟! 2- اختلاف دريافت ها در داخل وزارت بهداشت و درمان به 30 برابر برسد؟! 3- پرستاران در بخش خصوصي بصورت قرون وسطي استثمار شوند؟! و شاهد اختلاف هزار برابري در دريافت ها باشند! 4- نوبت كاري پرستاران ( بابت عصر و شب، جمعه و اعياد و … ) در حد 5 هزار تومان در ماه باقي بماند؟! 5- سختي كار و پرستاران در بخش ها، در پايين ترين ميزان ممكن باشد؟! 6- حق مسئوليت بالاترين مقام پرستاري حدود 3 هزار تومان در ماه باشد!! 7- طرح كذايي كارانه به نفع گروهي خاص ايجاد و با اختلاف صد برابري پرداخت شود؟! 8- پرستاران در بخش خصوصي همچنان از سخت و زيان آور بودن شغل پرستاري محروم باشند؟! 9- مسير ارتقاء تحصيلي بهياران و ساير سطوح پرستاري مسدود باشد؟! 10- دانشجويان پرستاري از امكانات عمومي مثل ساير گروههاي دانشجويي محروم باشند؟! 11- ساعت كار پرستاران بالاي 40 ساعت همچنان ادامه داشته باشد! 12-پرستاران پائين ترين حقوق را در سطح كاركنان دولت دريافت نمايند؟! و بسياري از مشكلات …كه در حوصله اين بحث نمي باشد حكايت از عدم توجه مسئولين به اين حرفه است، علي رغم انعكاس مكرر اين مشكلات به مسئولين ذي ربط به طرق مختلف و با توجه به شعار عدالت محوري، رفع تبعيض در وضعيت پرستاران بعنوان بزرگترين قربانيان بي عدالتي تغييري ايجاد نشده است وعده ها در حد شعار باقي مانده است! چرا ؟! چون پرستاران نه نفوذي در قدرت، نه تاثيري در مجلس، نه جايگاهي جهت لابي و نه درآمدي موثر جهت تقويت ديگران دارند ولي خدا را دارند كه شاهد بر اعمال آنان باشد. جناب آقاي حداد عادل! به مصداق آيه شريفه من احياها نكا نما احيا الناس جمعيا ( سوره مائده آيه 31 ) هر كس نفسي را احياء بخشد ( از مرگ نجات دهد ) مثل آن است كه تمام مردم را حيات بخشيده است و در حقيقت مهمترين، با ارزش ترين و گرانبهاترين گوهر انسان يعني جان و سلامتي مردم به پرستاران سپرده شده است و اين مسئوليتي است بس سنگين و واگذاري مسئوليت سنگين سلامت جامعه متضمن، مهيا كردن ساز و كارهاي لازم مي باشد. بطوري كه مقام معظم رهبري چه كارشناسانه و ملموس در اين زمينه فرمودند: « پرستار از خانه، همسر از فرزندان، شب، روز، نيمه شب، ايام عيد، روزهاي جمعه و ايام تعطيل كه مردم سرگرم تفريح و گذراندن تعطيلي خودشان هستند دور است. پرستار نمي تواند بيمار و بيمارستان را رها كند، به اين مسائل بايد توجه شود، كار سخت، وقت شناسي، هميشه حاضر بودن جداي از محيط زندگي، سختي كار را مضاعف مي كند،‌ به نظر من همه مردم ما و همه كساني كه به سرنوشت بيماران و به سلامت كشور اهميت مي دهند،‌ بايستي به قشر پرستار توجه و محبت اهميت نشان بدهند، چه مسئولان و چه آحاد مردم ( ديدار پرستاران با مقام معظم رهبري در 3/4/83 ) نمايندگان محترم مردم! رسالت نمايندگي شما ايجاب مي نمايد نيازهاي حياتي و اساسي مردم را درك و برنامه ريزي جهت رفع آن نمائيد و در حالي كه برخورداري از سلامتي حق بديهي مردم يعني در موكلان شما مي باشد،‌آيا مي دانيد چند درصد از مردم از نعمت سلامت جسم و روان برخوردار مي باشند؟! آيا تا به حال بصورت نامحسوس سري به بيمارستان ها حتي پايتخت زده ايد تا ببينيد و حس نمائيد اگر بيماري همراه نداشته باشد حتي مراقبت هاي اوليه او انجام نخواهد شد؟! آيا مي دانيد چند درصد از خسارت وارده حتي مرگ و مير ناشي از كمبود كادر پرستاري مي‌باشد؟! آيا مي دانيد چند درصد از عفونت هاي بيمارستاني ناشي از خستگي و كمبود وقت پرستاران مي‌باشد؟! آيا رتبه بندي ايران را در بهداشت و درمان جهاني مي دانيد؟! آيا مي دانيد چند درصد هزينه هاي درمان از جيب مردم يعني موكلان شما خرج مي شود؟! اگر جواب اين سوالات را در كنار هم بگذاريم وضعيت اسفناك ارائه خدمات بهداشتي درماني خصوصاً پرستاري به مردم مشخص خواهد شد. نمايندگان مردم! شما هم در درگاه خداوند متعال و هم در پيشگاه مردم و هم در مقابل وجدانهاي خود مسئولند كه به وضعيت پرستاران بعنوان مهمترين ابزار سلامتي پرداخته و موانع خدمت از پيش رويشان برداريد و آن وقت ببينيد تاثير در نحوه ارائه خدمات و رضايت مردم را هم. تجربه كار پرستاران ايراني شاغل در ساير كشورها نشان از آن است كه موفق ترين و كارآمدترين پرستاران از نظر دانش، مهارت و مراقبت همين پرستاران فارغ‌التحصيل ايران اسلامي مي باشند و اين خود دليلي ايست كه اگر بستر مناسب فراهم شود پرستاران مي توانند در حد استانداردها جهاني مراقبت هاي پرستاري را ارائه نمايند و اگر اين اتفاق تا كنون نيافتاده علت را در عملكرد قانون گزاران، سياستگزاران و كارگزاران عرصة بهداشت،‌و درمان بايستي جستجو كرد. كه نتوانسته از اين قابليت ها استفاده نمايند تا مردم نيز مراقبت درحد استانداردها را دريافت نمايند. جناب آقاي دكتر حداد عادل! حضرتعالي مي دانيد كه پرستاران كم توقع ترين، صبورترين و پر تحمل ترين افراد اين جامعه مي باشند و شايد مظلوميت پرستاران باعث شده تا اين همه ظلم و جور بر اين حرفه رود و مطمئناً نقش اين قشر در طول انقلاب اسلامي، 8 سال دفاع‌مقدس، ‌زلزله ها و حوادث … بر كسي پوشيده نيست و هميشه شرايط و حساسيت‌هاي كشوري را درك نموده و هر موقعيتي هم ايجاب نمايد بدون هيچ چشم داشتي از جان نيز دريغ نخواهند كرد ولي بديهي است كه اين درك مي‌بايست دو طرفه باشد. رئيس محترم مجلس! پرستاران چگونه باور كنند شعار عدالت محوري را در حالي كه تبعيض در وزارت‌بهداشت بيدا مي كند، تبعيض در پرداخت ها، تبعيض در موقعيت ها،‌ تبعيض‌ها در جايگاه ها، تبعيض در امكانات آموزشي،‌ رفاهي ، … حتي در ساعات كار، چگونه باور كنند محدوديت در استخدام پرستار و عدم توسعه چارت و تشكيلات در حالي كه درصد تعداد پرستاران نسبت به 30 سال پيش هم كمتر شده است ولي تعداد گروهي خاص حتي به 20 برابر نسبت به قبل افزايش يافته و تفكر پزشك سالاري به حدي رسيده كه تعداد پزشكان وزارت بهداشت از تعداد پرستاران پيشي گرفته است. در حالي كه به ازاء هر پزشك حداقل مي بايست 3 پرستار شاغل باشد و بسياري از موارد ديگر … البته تبعيض هاي خارج از وزارت‌بهداشت كه جاي خود دارد … ولي پرستاران باز هم نجيبانه و مظلومانه به وعده هاي دولت جهت رفع تبعيض اعتماد، هم چنين اميدوار به اجراي لايحه مديريت خدمات كشوري و تصويب تعرفه گذاري خدمات پرستاري در شور دوم را داشتند كه هيچ كدام تحقق پيدا نكرد؟! خانه پرستار اذعان دارد: عدم تحقق مطالبات پرستاري طي سال هاي گذشته، عدم توجه جدي به حرفه پرستاري، پيش گيري از اعتراضات جامعه پرستاري با دادن وعده هاي بي اثر و سكوت جامعه پرستاري طي دو سال گذشته باعث فشار بي امان كار به كاركنان پرستاري، خستگي مفرط و سپس مزمن، مستهلك شدن و كاهش كارايي و از كار افتادن پرستاران قديمي‌تر و بي انگيزه اي پرستاران جوان و در نهايت بحراني تر شدن اين حرفه شود و اگر اين روند ادامه داشته باشد وضعيت از اين نيز بدتر خواهد شد. مگر اين كه به فوريت بخشي از مشكلات آنان حل شود كه اهم آن به شرح زير مي باشد: 1- رفع كمبود كاركنان پرستاري 2- اجراي لايحه مديريت خدمات كشوري 3- تصويب تعرفه گذاري خدمات پرستاري 4- تقليل ساعت كار پرستاران 5- سخت و زيان آور شمردن شغل پرستاري در بخش خصوصي جامعه پرستاري كشور انتظار دارد تا روز پرستاري ( 1/3/86 ) بخشي از مطالبات پرستاري تحقق يابد. در غير اين صورت جامعه پرستاري نيز حق خود مي داند به شيوه مختلف اعتراض خود را ابراز نمايد. والسلام روابط عمومي خانه پرستار (19/1/86 )